Soms zit ik te dagdromen:
"zou ik zonder reuma als mens anders overkomen?"

Ik wil het niet beseffen, ga voor de spiegel staan,
en kijk mijn reumatisch lijf eens heel goed aan.

Maar ik ben en blijf een mens,
met gezond verstand, dat is alles wat ik wens.

Ook wat anders keer op keer,
maar: "wat hebben die andere mensen ook alweer?"

Ja, ieder kruisje heeft zijn huisje,
maar soms mopper ik toch wel op mijn kruisje.....